Uppfært 12. apri 2026.
Frakkland 1910, vínberjatínslumaður, autochrome-litmynd úr safni Alberts Kahn
Vín og Frakkland: Stutt yfirlit
Skrifað af Stefan K. Estreicher. Janúar 2023.
Ágrip og myndir
Elstu fornleifafræðilegu sannanirnar fyrir víngerð í Suður-Frakklandi eru frá árinu 425 f.Kr.
Vínrækt var stunduð meðfram Miðjarðarhafsströnd Frakklands þegar Rómverjar komu þangað (á annarri öld f.Kr.) og blómstraði alls staðar þegar þeir fóru (á fimmtu öld e.Kr.).
Í nokkrar aldir hurfu langferðaviðskipti nánast alveg og innviðir lögðust í rúst.
Arðbær vínrækt var að mestu staðbundin og í höndum auðugs aðals og kirkjunnar.
Eftir fyrstu aldamótin uxu bæir í borgir og millistétt myndaðist.
Á tólftu öld urðu vínviðskipti við England mikilvægari.
Vín voru flutt út frá Rouen, Nantes, La Rochelle og síðar Bordeaux.
Klausturreglur réðu yfir frjósamasta landinu, sérstaklega í Champagne og Búrgúndí.
Á þrettándu öld varð Languedoc hluti af Frakklandi.
Á tímum páfastólsins í Avignon voru nýjar vínekrur gróðursettar, einkum í Châteauneuf-du-Pape.
Eftir endurreisnina bættu vísindarannsóknir smám saman vínrækt og víngerð.
Að lokum var gerjun skilin.
Hollendingar juku vínviðskipti til muna.
Þá voru fyrstu freyðivínin, eimuðu vínin og grámygluvínin framleidd af ásettu ráði.
Óformleg röðun Bordeaux-vína leiddi til hinnar frægu flokkunar árið 1855.
Seint á nítjándu öld breyttu náttúruhamfarir, sérstaklega vínlúsin, Frakklandi í stærsta víninnflutningsland heims.
Óvönduð og blönduð vín urðu algeng, sem skaðaði orðspor allra franskra vína.
Heimsstyrjaldirnar tvær, kreppan mikla og bannárin drógu saman markaðinn fyrir vín.
Leiðin út úr því fólst í ströngu gæðaeftirliti og mikilli vinnu.
Næsta vandamál gæti vel orðið hlýnun jarðar.
Heimild: researchgate.net/
Heimild: New England Region/Carriage Association Of America
Nick Buck, Facebook.
Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)
Skráning: Friðrik Kjartansson
Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)