Tag: hvít

Órómantískt romanfólk í Kent-aðstæður á Corke´s MeadowÓrómantískt romanfólk í Kent-aðstæður á Corke´s Meadow

FrikkiFrikki 0 Comments

Heillandi svarthvítar myndir sýna líf farandfólksins á Corke’s Meadow sem settist að í Kent á sjötta áratugnum

Heillandi myndir og raunsannar fanga líf farandfólks sem bjó í Kent á sjötta áratugnum og eru lýsandi dæmi um þann stað sem fólkinu var ætlað í samfélaginu en fáir vildu vera gestgjafar þessara sála yfirleitt og gengu Nazistar fremstir í flokki þar með nafngiftum sínum og miskunnarlausri framkomu sinni við þennan hóp samfélagsins sem og marga aðra. Nazistar héldu orðinu Síguni/Gypsies á lofti þannig að það festist í sessi.

Skrifað af Friðrik Kjartansini eigand þessa vefssvæðis.

Ljósmyndablaðamaðurinn Bert Hardy, sem fæddur var í London, tók svarthvítu myndirnar sem birtust í safni sem bar heitið The Unromantic Gypsies.

Börn að hnefaleika í sígauna-búðum í Kent, Englandi, 1. júlí 1951.

Eins og allir drengir vilja þessir Sígauna-strákar spreyta sig í hnefaleikum.

Með hvatningu frá vinum sínum berjast þeir á Corke’s Meadow.

Roman-kona og -stúlka í hjólhýsi sínu í búðum á Corke’s Meadow í Kent, júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Hulton Archive/Getty Images).

Gamall Roman-maður spreytti sig á hefðbundinni iðn Rómana, málmbraski (ruslmálmasölu), í búðunum á Corke’s Meadow í Kent 25. júlí 1951 (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Móðir þvær barn sitt í Roman-búðum í Corke’s Meadow, Kent, 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Getty Images).

Romanakona og barn í búðum á Corke’s Meadow í Kent, júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Hulton Archive/Getty Images).

Hópur Romanfólks í tjaldbúðum á Corke’s Meadow í Kent, júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Hulton Archive/Getty Images).

Hópur Roman-fólks í tjaldbúðum á Corke’s Meadow í Kent, júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Hulton Archive/Getty Images).

Hópur Roman-barna í tjaldbúðum á Corke’s Meadow í Kent, júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Hulton Archive/Getty Images)

Roman-fólk í tjaldbúðum í skugga gasklukkunnar á Corke’s Meadow í Kent þann 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Roman-börn leika sér í sóðalegum og yfirfullum tjaldbúðum á Corke’s Meadow í Kent, 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Lítil Romani-stúlka situr við hjól á hjólhýsi og heldur á dúkku, 28. júlí 1951.

Föt hennar eru skítug og andlitið óhreint.

Hún er ein af þrjú hundruð úr hópi hústökufólks á Corke’s Meadow í Kent.

Í hópnum eru sannir Sígaunar, betlarar, flækingar og farandverkamenn (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Roman-kona greiðir flókið hár sonar síns fyrir utan tjald sitt í búðum á Corke’s Meadow í Kent þann 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Tvær Roman-konur fægja silfurmuni sína á tröppum hjólhýsis síns í Corke’s Meadow-búðunum í Kent þann 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Getty Images)

Aldraður Roman-maður í útilegu á Corke’s Meadow í Kent, 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images)

Roman-fjölskylda á tröppum hjólhýsis síns í Corke’s Meadow-búðunum í Kent, 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Ung Roman-kona í búðum á Corke’s Meadow í Kent, 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Roman-kona eldar kvöldmat í járnpotti sem hangir yfir opnum eldi í Corke’s Meadow-búðunum í Kent 28. júlí 1951. (Mynd: Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Ein af 300 Roman-manneskjum sem bjó á Corke’s Meadow í Kent, 28. júlí 1951.

Hinir sönnu Sigunar óttast tvennt, yfirvöld og að búa í húsum.

Það fyrra er þegar orðið að vandamáli og þeim stendur ógn af því síðarnefnda. (Mynd eftir Bert Hardy/Picture Post/Getty Images).

Nátengt efni!

Arfleið Romanfólksins að lokinni heimstyrjöldinni seinni

Lesa meira!

Örsýn inn í líf Roman-fólksins 1900

Lesa meira!

Heimild: designyoutrust.com

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Lesa áfram ...Lesa áfram ...

Hansom varð að víkja fyrir farartækjum nútímans #6Hansom varð að víkja fyrir farartækjum nútímans #6

FrikkiFrikki 0 Comments

Uppfært 5. april 2026.

Hansom-vagninn frá Sydney er dæmi um vinsæla hönnun sem var framleidd á árunum 1880 til 1915.

Hann er einn af síðustu Hansom-vögnunum sem voru í notkun í Sydney og var keyptur af safninu árið 1937.

Vagninn var afhentur safninu af ökumanni og eiganda, herra J. Connor, og var dreginn af hesti hans, Darkwing.

Fyrsti Hansom-vagninn í Ástralíu birtist í Melbourne árið 1849 en það var ekki fyrr en á áttunda áratug 19. aldar sem þessi ferðamáti varð vinsæll.

Vagnarnir, sem nefndir eru eftir enska uppfinningamanninum sínum, J. Aloysius Hansom, frá árinu 1834, nutu mun meiri vinsælda í Sydney þegar þeir voru kynntir þar á sjöunda áratug 19. aldar, hugsanlega vegna þess að viðhorf í Sydney voru ekki eins mikið íhaldssöm og annars staðar.

Vagnstjórar klæddust þrískiptum jakkafötum með gullúrkeðju, reyktu pípu og hölluðu kúluhattinum sínum á glaðlegan hátt.

Þeir sátu hátt aftan á vagninum og héldu taumunum sem lágu í gegnum festingu framan á þakinu.

Frá sæti ökumannsins var hægt að stjórna hurðunum sem opnuðust að framan og koma þannig í veg fyrir að farþegar færu út áður en þeir borguðu fargjaldið.

Betri Hansom-vagnarnir voru með stórum hjólum með gúmmídekkjum, hliðargluggum úr lituðu gleri, demantsmunstruðu leðuráklæði, þykku teppi að innan, hvítri gúmmímottu á pallinum, blúndum, gluggatjöldum með skúfum og jafnvel blómavasa að innan.

Notkun Hansom-vagna í Sydney náði hámarki á tíunda áratug 19. aldar en samkeppni frá sporvögnum og tilkoma símans dró úr þörfinni fyrir stuttar ferðir til að afhenda skilaboð og skilja eftir nafnspjöld.

Vélknúnir leigubílar urðu banabiti hestvagna þótt margir, eins og þessi, hafi lifað vel fram á 20. öldina. Cuffley, Peter,

Buggies and Horse-drawn vehicles in Australia,

Pioneer Design Studio, 1981.


Simpson, Margaret, „On the Move: a history of transport in Australia“, Powerhouse Publishing, Sydney, 2004.“ Powerhouse Museum.

Heimild: Waler Data Base Facebook

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Lesa áfram ...Lesa áfram ...

New York-buggy með opinni framhlið frá herra Dusenbury og VanduzerNew York-buggy með opinni framhlið frá herra Dusenbury og Vanduzer

FrikkiFrikki 0 Comments
Mynd 1. (Plate 1)

Hinir víðfrægu framleiðendur hafa af sinni miklu góðvild leyft teiknara okkar að gera þessa skissu að afar léttum og, að okkar mati, glæsilegum vagni í fyrirtæki þeirra, sem við vonum að allir vinir nýja framtaks okkar taki vel.

Sennilega er ekki hægt að kalla hann alveg nýjan í strangasta skilningi þess orðs – eitthvað í líkingu við þetta hefur birst öðru hvoru áður en samt er hann nýstárlegur í sumum atriðum og þar að auki nokkuð vinsæll um þessar mundir hér í borginni og nágrenni.

Kassalaga vagninn, sem hefur verið í tísku um nokkurt skeið, virðist vera að syngja sitt síðasta, þar sem dömurnar – þið vitið að við verðum stundum að taka tillit til smekks þeirra og þæginda – eru eindregið á móti öllum farartækjum sem valda þeim miklum vandræðum við að fara í og úr, með háum hliðum – sérstaklega þær sem hafa klætt sig í krínólín.1

New York-vagninn okkar er því eins konar virðingarfyllt málamiðlun við þarfir þeirra, líklegur til að verða mjög vinsæll á þessu tímabili og er nú þegar mjög eftirsóttur.

Margir eru smíðaðir án yfirbyggingar, með spjaldsettum skottum aftan við sætið.

Hliðarnar eru gerðar úr einu stykki af hvítviði2 eða svartri valhnotu og mótaðar með meðhöndluðum spanskreyr3 o.s.frv., allt eftir smekk framleiðandans eða viðskiptavina hans.

Tískan hér er að nota minnstu mögulegu hjólanaf, segjum 3 (7,62 cm) og 3½ tommur (8,89 cm); teinar ⅞ (1.9812cm) og 1 tomma (2.54cm); hjól 1 (2.54cm) og 1⅛ (2.8575 cm) tomma; með hjólajárni fyrir vagna án yfirbyggingar, ½ (1,27 cm) x 7/16 (18,2033…cm) tommur.

Fyrir þessi hjólajárn hefur hr Saunders sýnt okkur frábæra tegund af stáli, nýlega fundið upp í Englandi, og það er alveg jafn auðvelt að beygja það og setja á hjólið og mýksta járn.

Smáatriði í áklæðum eru nokkurn veginn þau sömu og áður, en ef eitthvað er, þá með meira magni af hvítum saumum, sérstaklega á yfirbyggingunni.

Til fróðleiks fyrir suma fylgir hér tafla yfir áætlaðan stofnkostnað við að smíða fyrsta flokks verk af ofangreindri gerð: –

Yfirbygging – efni, þ.m.t. sæti $3,50. smíði, $8 Samtals: $11,50

Vagnpartur (þ.m.t. beislistengi): $7,50.

Hjólefni: $6,91; smíði, $4. 1 tommu öxlar, $7,50; fjaðrir, 34 pund, á 16c. 5,44. Samtals: $12,94.

Járn fyrir jafnvægi, þ.m.t. boltar, beislistengistengingar o.fl., $10,00

Járnsmíði, þ.m.t. samsetning á samskeytum $17,00. 130 fet af leðri, lakkað og glerungshúðað, á 18c. Samtals $23,40

4½ yard (4,148m) af klæði, fyrir þakfóður, á $2,25. Samtals: $10,13

4 yardar (3,6576m) af kögri, 50c; ½ yard af silki, fyrir gardínur, 90c. Samtals: $1,40

2⅛ yardar4 af breiðri blúndu, í þak, á 55c. Samtals: $1,17

Hár, mosi, beislisleður, tvinni, baldýring, muslin, stífingarefni, tölur o.fl. Samtals: $4,25

1 yard af olíudúk. Samtals: 50c

Teppi og kögur. Samtals: $1,50

Svunta, 1½ yard af glerungshúðuðum dúk. Samtals: $1,38

Bogar og rimlajárn, u.þ.b. Samtals: $1,00

Stuðningsjárn og húðaðar rær, 66c. beislistengisendar, 37c. Samtals: $1,03

Hnúðar, sylgjur, svuntukrókar o.fl. Samtals: $40

Ýmsir smáhlutir, ekki taldir upp hér að ofan. Samtals: $1,75

Laun bólstrara $18.00

Málun, $2,50. málning, $14. vinna. Samtals: $16,50.

Nafhringir, $1,75, húðun á aurbretti. Samtals: $1,25

Húðun á öxulrær, 50c. Samtals: $3,50

Annar ófyrirséður kostnaður – þjalir, pökkun hjóla o.fl. o.fl. Samtals: $15,00

Alls $170,76

Vagn selst á $225 til $250, fer eftir frágangi.

Heimild: The New York coach-maker’s magazine júní 1858. Bls 9.

Útgefin: Stratton, Ezra M., 1809-1883; Houghton, G. W. W. (George Washington Wright), 1850-1891

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

  1. ↩︎
  2. Hvítviður er almennt heiti yfir ljósan við eins og greni og þin, ekki ákveðin viðartegund.
    Hann er mýkri, léttari og ódýrari valkostur en viðartegundir eins og rauðviður og er almennt notaður í innanhússsmíði, vörubretti, kassa og í „gerðu það sjálf“-verkefni þar sem mikil ending er ekki aðalatriðið. ↩︎
  3. ↩︎
  4. 1 yard = 0,9144 metrar. Yard varð að metrum, samkomulag þjóða síðan 1959. ↩︎
Lesa áfram ...Lesa áfram ...

Charles Goodnight faðir matarvagnsins the Chuck WagonCharles Goodnight faðir matarvagnsins the Chuck Wagon

FrikkiFrikki 0 Comments

Hinn goðsagnakenndi nautgripabóndi Charles Goodnight frá Texas fæddist í Illinois þann 5. mars 1836.

Saga Charles Goodnight í máluðum myndum á myndbandi!

Málaðar myndirnar í myndbandinu eru eftir Lee Cable frá Colorado

Degi síðar, í San Antonio de Bexar, féll Alamo-virkið í hendur mexíkóska hersins.

Áður en Goodnight varð 10 ára reið hann hnakklaus á eftir vagn fjölskyldu sinnar þegar þau héldu suðvestur til Texas, nýjasta ríkis Bandaríkjanna.

Þegar hann lést árið 1929, 93 ára að aldri, var þessi veðraði frumkvöðull heiðraður sem „faðir Texas Panhandle“ fyrir að stofna JA Ranch, fyrsta nautgripabúið á svæðinu.

Þú getur séð meira af goðsögninni um Goodnight í sýningu á olíumálverkum sem sýna líf hans og tíma í Albert & Ethel Herzstein safnagalleríinu í Houston.

Verkin eru fengin að láni frá Bryan-safninu í Galveston og eru sýnd af Menningararfsfélaginu.

Safnið inniheldur sex málverk og sex undirbúningsskissur fyrir málverkin eftir listamanninn Lee Cable frá Colorado.

„Ég vissi lítið um Goodnight þegar viðskiptamaðurinn og mannvinurinn Jim Parkman nálgaðist mig fyrst varðandi pöntun á málverkunum,“ segir Cable.

„En þegar ég las meira um líf hans varð ég heillaður.

Meðal annars er ótrúlegt að hann hafi lifað af allar þær slysfarir og óhöpp sem hann lenti í á leiðinni.“

Mynd í boði University of North Texas Libraries/The Portal to Texas History; Cattle Raisers Museum

Málverk Cable, Giving Counsel, minnir á Goodnight–Loving nautgripaleiðina sem Goodnight ruddi skömmu eftir borgarastríðið ásamt félaga sínum Oliver Loving.

Samkvæmt Handbók Texas, sem gefin er út af Sögufélagi Texas-ríkis, hófst leiðin í Young-sýslu, fylgdi Pecos-ánni inn í Nýju-Mexíkó, þaðan til Colorado og endaði í Cheyenne, Wyoming.

Sagnfræðingar segja að Goodnight hafi fundið upp matarvagninn á fyrstu ferðinni eftir leiðinni.

Málverkið sýnir náttmynd þar sem kúrekar safnast saman í kringum eldinn hjá matarvagninum á seinni rekstri, þar sem Goodnight og Loving ræða löngun þess síðarnefnda til að ríða á undan til Santa Fe þar sem kaupendur bíða eftir að bjóða í nautgripina.

Goodnight ráðleggur gegn því.

Loving lést á landsvæði Nýju-Mexíkó, fórnarlamb dreps sem myndaðist af sárum sem hann hlaut í árás frumbyggja.

Goodnight lofaði að jarða Loving í Texas og málverkið A Promise Made, A Promise Kept fangar sorglegan anda þeirrar dapurlegu fylgdar til baka til heimilis Loving í Weatherford.

Ef sú saga hljómar kunnugleg er það vegna þess að hún lagði grunninn að vináttu persónanna Woodrow Call og Gus McRae á nautgriparekstrinum í hinni þekktu skáldsögu og sjónvarpsþáttaröð Lonesome Dove.

Málverk Cable, Finding Cynthia Ann Parker, sýnir afleiðingar árásar Texas-varðliða, bandaríska riddaraliðsins og meðlima sjálfboðaliðasveitar á búðir Comanche-indíána meðfram Pease-ánni árið 1860.

Samkvæmt Handbók Texas hafði Goodnight fundið slóðina að búðunum og tekið þátt í árásinni.

Þegar varðliðarnir fundu bláeyga Comanche-konu komust þeir að því að hún var í raun Cynthia Ann Parker, hvít kona sem hafði verið tekin til fanga 1836.

Cynthia Ann Parker

Hún hafði giftst Comanche-höfðingjanum Peta Nocona og eignast tvö börn, aðlagast lífsmáta ræningjanna að fullu og endurkomu hennar til hins enskumælandi samfélags fylgdi kvöl og örvænting.

Ertu búinn að lesa um hverning matarvagninn varð til the Chuck Wagon

Lesa meira!

Heimild: The Trailblazing Story of Legendary Rancher Charles Goodnight Comes to Life at Houston Exhibition

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Lesa áfram ...Lesa áfram ...

Bozeman-slóðin varð til vegna gullfunda í Montana og þróaðist þaðanBozeman-slóðin varð til vegna gullfunda í Montana og þróaðist þaðan

FrikkiFrikki 0 Comments

Uppfært 29. mars 2026.

Inngangur

Bozeman-slóðin varð til á tímum mikillar landþenslu vestur á bóginn um miðja nítjándu öld.

Í meginatriðum var Bozeman-slóðin táknræn fyrir hina víðtæku landþenslu Bandaríkjamanna vestur á bóginn á 19. öld.

Hún táknaði bæði þau tækifæri sem margir leituðu að og þær áskoranir og átök sem fylgdu svo hraðri útþenslu inn á áður ósnortin landsvæði.

Bozeman-slóðin var afleggjari af Oregon-slóðinni, styttri leið að nýfundnum gullnámum í Montana-umdæminu. Hún lá í gegnum miðju landsvæðis indíána. Hún varð kveikjan að árekstri menningarheima sem leiddi til stríðsátaka, eyðileggingar og hörmunga. Fyrst sýnt í sjónvarpi í mars 2019.

Bozeman-slóðin var landleið sem tengdi gullæðissvæði Montana við Oregon-slóðina um miðjan sjöunda áratug 19. aldar.

Slóðin var nefnd eftir John Bozeman, sem ásamt félaga sínum, John Jacobs, ruddi stóran hluta leiðarinnar 1863.

Slóðin lá í gegnum það sem nú er Wyoming og þveraði hefðbundin veiðilönd ýmissa frumbyggjaættbálka, aðallega Lakota-Síuxa.

Gull í Montana

Í upphafi sjöunda áratugar 19. aldar fundust umtalsverðar gullnámur í Montana-landsvæðinu, sérstaklega í nágrenni Bannack, Virginia City og síðar Helena.

Þessar uppgötvanir leiddu til straums námuverkamanna og landnema á svæðið, sem voru áfjáðir í að stika út sín svæði og nýta sér efnahagsleg tækifæri.

Þörfin fyrir beina leið frá Oregon-slóðinni að þessum gullsvæðum í Montana varð augljós.

Bozeman-slóðin, eins og hún var rudd af John Bozeman og John Jacobs, lofaði beinni leið að gullsvæðum Montana samanborið við lengri, eldri leiðir.

Slóðin hófst við Norður Platte-ána (nálægt núverandi Douglas í Wyoming) og tengdist Oregon-slóðinni.

Þaðan lá hún í gegnum Powder River-vatnasviðið og norður að Yellowstone-ánni og náði að lokum til gullsvæðanna í Montana.

Hún stytti í raun ferðavegalengd og ferðatíma fyrir marga sem leituðu gæfunnar.

Landnemar og frumkvöðlar

Auk námuverkamanna laðaði Bozeman-slóðin að sér ýmsa einstaklinga og hópa.

Landnemum sem vildu stofna ný heimili og hefja nýtt líf í Montana-landsvæðinu þótti slóðin gagnleg.

Auk þess sáu frumkvöðlar efnahagslega möguleika svæðisins, ekki aðeins í gulli heldur einnig í því að stofna fyrirtæki til að þjónusta vaxandi íbúafjölda.

Þar á meðal voru kaupmenn, verslunarmenn og þeir sem vildu koma á fót þjónustu meðfram slóðinni.

Bandaríkjaher viðurkenndi hernaðarlegt og efnahagslegt mikilvægi slóðarinnar og reyndi að vernda hana og tryggja aðgengi að henni.

Phil Kearny virkið

Herinn stofnaði virki meðfram slóðinni, svo sem Fort Phil Kearny, Fort C.F. Smith og Fort Reno, með það að markmiði að tryggja örugga ferð ferðalanga fyrir hugsanlegum ógnum, sérstaklega frá frumbyggjaættbálkum sem litu á slóðina sem innrás á landsvæði sín.

Eftirgerð af Phil Kearny virkinu

Átök við frumbyggja

Leið Bozeman-slóðarinnar í gegnum hefðbundin landsvæði nokkurra frumbyggjaættbálka, sérstaklega Lakota-Síuxa, Norður-Cheyenne og Arapaho, leiddi til verulegrar spennu og átaka.

Þetta baksvið er nauðsynlegt til að skilja stríð Rauða skýsins (Red Cloud).

Helg landsvæði

Bozeman-slóðin lá í gegnum Powder River-svæðið í Wyoming, svæði sem var talið mikilvægt fyrir lífshætti ættbálkanna.

Þetta svæði var ekki aðeins auðugt af auðlindum eins og veiðidýrum (sérstaklega vísundum) heldur hafði það einnig andlega þýðingu fyrir ættbálkana.

Sáttmálabrot

Fyrri sáttmálar, eins og Fort Laramie-sáttmálinn frá 1851, höfðu viðurkennt hluta Powder River-svæðisins sem landsvæði frumbyggja.

Fort Laramire

Stofnun Bozeman-slóðarinnar og síðari hernaðarviðvera braut í bága við þessa samninga og jók spennuna.

Fyrstu skærur

Þegar landnemar og námuverkamenn tóku að nota Bozeman-slóðina fjölgaði árekstrum milli þeirra og frumbyggjanna.

Þessi fyrstu átök snerust oft um mál eins og stolinn búfénað, árásir á vagnalestir eða hefndaraðgerðir fyrir meint brot.

Stríð rauða skýsins (1866–1868)

Í viðleitni til að vernda ferðalanga á Bozeman-slóðinni ákvað Bandaríkjaher að stofna röð virkja meðfram leiðinni.

Rauða skýið (Red Cloud) eftir John Hillers um 1880

Fort Phil Kearny, Fort C.F. Smith og Fort Reno voru meðal þeirra þekktustu.

Hins vegar var bygging og viðvera þessara virkja frekari ágangur á landsvæði frumbyggja og jók spennuna.

Rauða skýið, höfðingi Oglala-Lakota, varð aðalpersónan í andstöðunni við yfirgang Bandaríkjanna.

Rauða ský, höfðingi Oglala Lakota Sioux (1822–1909)

Hann gerði sér grein fyrir þeirri tilvistarógn sem stafaði af stöðugum straumi landnema og viðveru hersins og safnaði saman ýmsum ættbálkum, aðallega Lakota-Síuxum, Norður-Cheyenne og Arapaho, í sameinaðri andspyrnu gegn herafla Bandaríkjanna.

Markverðar orrustur

Sérstaklega mikilvæg orrusta í stríði Rauða skýsins var Fetterman-bardaginn 1866.

Hersveit 81 hermanna og borgara undir stjórn Williams J. Fetterman, kapteins, elti lítinn frumbyggjaflokk nálægt Fort Phil Kearny.

Þeir voru leiddir í fyrirsát og öll hersveitin var drepin.

Þessi bardagi var mikill sigur fyrir Rauða skýið og bandamenn hans og átakanlegur ósigur fyrir Bandaríkjaher.

Vagnakassa-bardaginn

1867, nálægt Fort Phil Kearny, varði hópur bandarískra hermanna, sem notuðu nýútgefna afturhlaðna riffla, með góðum árangri vagnkassavirki fyrir mun stærri her stríðsmanna í Vagnkassabardaganum.

Þrátt fyrir að vera í miklum minnihluta gerði varnarstaða hermannanna og hraður skothraði nýju vopnanna þeim kleift að verjast árásarmönnunum.

Fort Laramie-sáttmálinn (1868)

Bandaríkjastjórn gerði sér grein fyrir kostnaði og áskorunum átakanna og hóf sáttmálaviðræður.

Meðlimir friðarnefndar indíána í Fort Laramie

Fort Laramie-sáttmálinn sem gerður var 1868 var mikill sigur fyrir Rauða ský og bandamenn hans.

Meðlimir friðarnefndar indíána í Fort Laramie

Bandaríkin samþykktu að yfirgefa virkin meðfram Bozeman-slóðinni og viðurkenndu Powder River-svæðið sem yfirráðasvæði frumbyggja.

Þessi heimild sýnir undirritun friðarsáttmála af hálfu William T. Sherman og Sioux-indíána í Fort Laramie, Wyoming.

Þetta lokaði í raun slóðinni fyrir hvíta landnema.

Lok stríðs Rauða skýs markaði eitt af fáum tilvikum þar sem hersveitir frumbyggja unnu marktækan sigur á Bandaríkjaher á 19. öld.

Á árunum sem fylgdu, eftir því sem útþensla Bandaríkjanna hélt áfram og önnur gullæði komu upp, hélst þrýstingurinn og ágangurinn á yfirráðasvæði frumbyggja sem leiddi til frekari átaka.

Arfleifð Bozeman-slóðarinnar

Mikilvægi slóðarinnar var tiltölulega skammvinnt.

Átökin við frumbyggjaættbálkana og Fort Laramie-sáttmálinn sem gerður var í kjölfarið 1868 leiddu til þess að Bozeman-slóðinni var formlega lokað fyrir hvítum landnemum.

Þegar Norður-Kyrrahafs-járnbrautin náði til Montana snemma á níunda áratug 19. aldar hafði slóðin að mestu verið yfirgefin í þágu aðgengilegri og öruggari járnbrautarflutninga.

Bozeman-slóðin er enn tákn um útþensluna vestur á bóginn, árekstur menningarheima og þá baráttu og áskoranir sem bæði frumbyggjar og landnemar stóðu frammi fyrir á þessu tímabili.

Í dag er enn hægt að rekja hluta slóðarinnar og hennar er minnst með sögulegum merkjum og stöðum.

Í heildina er Bozeman-slóðin mikilvægur kafli í sögu bandaríska vestursins, sem lýsir þeirri spennu, metnaði og breytingum sem einkenndu það tímabil.

Heimild: The Bozeman Trail – Chase Brothers Land and Ranch

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Lesa áfram ...Lesa áfram ...