Alamo bardaginn vannst en ekki stríðið við USA 1846?Alamo bardaginn vannst en ekki stríðið við USA 1846?
Mexíkó og Bandaríkin áttu í stríði. Bandaríkin voru að styrkja sig í hernaði.
Skrifað af: Barbara Maranzani
Útgefið 17. júlí 2018. Uppfært 28. maí 2025. Af History.com
Í mars 1836 réðust mexíkóskar hersveitir inn í Alamo í San Antonio, Texas, og unnu sigur á þeim sem höfðu lýst yfir sjálfstæði Texas frá Mexíkó aðeins nokkrum vikum áður.
Þrátt fyrir að næstum allir í Alamo hafi verið drepnir eða teknir til fanga öðlaðist Texas sjálfstæði þegar Sam Houston vann óvæntan sigur í orrustunni við San Jacinto mánuðinn á eftir.
Mexíkó, sem hafði auðveldlega unnið sigur í Alamo, stóð brátt frammi fyrir Bandaríkjunum sem höfðu innlimað Texas og voru að verða stórveldi á heimsvísu.
Hvernig gat Mexíkó, sem eitt sinn var svo ráðandi, tapað stríði Mexíkó og Bandaríkjanna?
Mexíkó var í raun gjaldþrota
Landið var þjakað af fjárhagslegum óstöðugleika þegar stríðið hófst árið 1846.
Hafnbann Bandaríkjanna á mexíkóskar hafnir gerði erfitt ástand enn verra, þar sem Mexíkó gat ekki flutt inn og út vörur né lagt tolla á innflutning.
Fjárhagslegur og pólitískur stöðugleiki var enginn og forsetaembættið í Mexíkó gekk kaupum og sölum nokkrum sinnum á meðan á stríðinu stóð.
Og á meðan þeir börðust við Bandaríkjamenn reyndu þeir einnig að bæla niður röð innri uppreisna sem tæmdu enn frekar auðlindir þeirra.
Fjárhagslega séð barðist Mexíkó í raun með báðar hendur bundnar fyrir aftan bak.
Bandaríkjamenn höfðu betri vopn
Margir hermenn Mexíkó voru búnir vopnum sem voru næstum 30 ára gömul.
Landið neyddist til að kaupa gamlar byssur og skotfæri í stórum stíl frá Frakklandi sem höfðu verið notuð í Napóleonsstyrjöldunum í byrjun 19. aldar.
Eins og Peter Guardino, höfundur bókarinnar The Dead March: A History of the Mexican-American War, bendir á voru bandarískir hermenn sem náðu þessum vopnum oft hneykslaðir á því hversu úrelt þau voru.
Þessir bandarísku hermenn voru búnir nýjustu tækniframförum.
Sumar þessara nýju tækniframfara réðu úrslitum í nokkrum lykilorrustum.
Nýjar, hreyfanlegar stórskotaliðssveitir á hestbaki, þekktar sem
fljúgandi stórskotalið,
þýddu að hægt var að beita bandarískum riddaraliðssveitum hraðar og skilvirkara í bardaga.
Til samanburðar var Mexíkó svo fjárhagslega þvingað að það átti oft ekki hestana sem það þurfti fyrir riddaraliðsaðgerðir eða til að flytja hermenn.
Þess í stað leigðu þeir hesta frá einni herferð til annarrar, frekar en að borga fyrir stöðugt viðhald þeirra.
Mexíkó hafði varla efni á að fæða hermenn sína
Liðhlaup var útbreitt meðal mexíkóskra hermanna þar sem stjórnvöld áttu í erfiðleikum með að borga eða jafnvel fæða hermenn sína.
Þetta hafði hrikaleg áhrif á hernaðaráætlun Mexíkó.
Helsta áhyggjuefni þeirra er alltaf: Við verðum að berjast á meðan við höfum enn mat og við verðum að reyna að ná einhverju taktísku forskoti,
segir Guardino.
Þetta þýddi að Mexíkó gat oft ekki fylgt eftir upphafssigrum.
Mexíkóskir hershöfðingjar gerðu nokkur mistök, en bandarískir hershöfðingjar gerðu líka mistök,
segir Guardino.
En mistök mexíkósku hershöfðingjanna voru alltaf banvæn, því þegar þú ert á mörkunum breytir það ósigri í hörmung.
Þetta kom hvað sárast niður á Mexíkó í orrustunni við Buena Vista í febrúar 1847.
Þrátt fyrir að hafa næstum þrisvar sinnum fleiri hermenn beið Mexíkó ósigur.
Að sögn Guardino hefði það auðveldlega getað farið á annan veg.
Á síðasta degi orrustunnar, þegar Mexíkóar hafa tapað, eru Bandaríkjamenn mjög léttir, þeir héldu ekki að þeir gætu lifað af þriðja daginn.
Bandaríkin voru tilbúin að stækka til vesturs, jafnvel þótt það þýddi stríð.
Lærðu hvernig og hvers vegna stríð Mexíkó og Bandaríkjanna átti sér stað.
Margir bandarískir foringjar voru betur þjálfaðir
Hershöfðingjarnir Winfield Scott og verðandi forseti Zachary Taylor voru mjög færir hernaðarsérfræðingar. Taylor varð þjóðhetja fyrir hugrekki sitt í Buena Vista, sem gaf honum gælunafnið
Old Rough and Ready.
Santa Anna hershöfðingi (sem einnig gegndi nokkrum sinnum forsetaembættinu á meðan á stríðinu stóð) hefur verið harðlega gagnrýndur fyrir ákvarðanatökuhæfni sína.
Eins og Guardino segir:
Taktískt séð var hann enginn snillingur, þótt hann héldi að hann væri gáfaðri en hann var. En hann var heldur ekki eins heimskur og fólk hélt. Hann var líklega í meðallagi fyrir 19. aldar hershöfðingja.
Mexíkóski herinn þjáðist einnig af miklum innbyrðis átökum milli hershöfðingja og stjórnmálamanna, sem voru ósammála um stefnu stríðsins.
Stríð Mexíkó og Bandaríkjanna markaði einnig hernaðarfrumraun goðsagnakennds hóps yngri foringja sem höfðu hlotið þjálfun í West Point og áttu eftir að setja mark sitt á bandaríska borgarastríðið, þar á meðal Robert E. Lee, Ulysses S. Grant, ‚Stonewall‘ Jackson og fleiri.
Að lokum varð Mexíkó að biðja um frið
Talið er að mannfall Mexíkóa í stríði Mexíkó og Bandaríkjanna hafi verið að minnsta kosti 25.000 látnir eða særðir.
Mexíkó neyddist til að biðja um frið og Guadalupe Hidalgo-sáttmálinn sem batt enda á stríðið var undirritaður í febrúar 1848.
Með því að binda enda á stríðið gat Mexíkó tekist á við innri mál.
Það hjálpaði einnig til við að leysa fjármálakreppu þess, þar sem Bandaríkin greiddu Mexíkó 15 milljónir dala (420 milljónir dala í dag).
En samkvæmt sáttmálanum missti Mexíkó þriðjung landsvæðis síns, þar á meðal næstum alla núverandi Kaliforníu,
Tengt efni: Alamo, gamalt klaustur sem stríðið gleypti 1836 #5
Heimild: History.com
Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)
Skráning: Friðrik Kjartansson
Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)
