Tag: almenn

J. O’Connor og hesturinn hans Darkwing, akandi Hansom vagninumJ. O’Connor og hesturinn hans Darkwing, akandi Hansom vagninum

0 Comments
Mr J. O’Connor akandi Hansom leiguvagninum sínum og hesturinn hans Darkwing.

Þetta er herra J. O’Connor og hesturinn hans Darkwing, akandi Hansom vagninum sínum, ljósmynduð einhvers staðar í borginni árið 1937.

Ljósmyndin er merkileg af tveimur ástæðum …

Herra O’Connor var með síðasta rekstrarleyfið fyrir Hansom-vagn í Sydney og því lauk næstum 90 ára sögu þegar hann fór á eftirlaun.

Vínrauði vagninn er enn til.

Herra O’Connor gaf hann safninu og hann er í dag varðveittur í Powerhouse safninu. (Mynd hér að neðan).

STUTT SÖGULEGT YFIRLIT …

Enski uppfinningamaðurinn Joseph A. Hansom þróaði sína einstöku vagnahönnun í Birmingham árið 1833.

Hönnunin var frábrugðin fyrri almenningsvögnum að því leyti að farþegarnir sátu beint yfir öxlinum með ökumanninn fyrir aftan, sem jafnaði þyngdina.

Þetta gerði hestinum auðveldara fyrir að draga vagninn en var einnig þægilegra fyrir farþega.

Þar að auki gátu dömur í viktorískum klæðnaði farið inn og út með meiri glæsibrag.

Framdyrnar, sem ökumaðurinn opnaði og lokaði með fótstigi, hjálpuðu einnig til við að koma í veg fyrir fargjaldasvik.

Innan fárra ára og með nokkrum breytingum urðu þeir vinsælasta tegund léttra almenningssamgangna í hinum vestræna heimi.

Hansom leiguvagninn hans Hr. O’Connor í Powerhouse-safninu í nútímanum.

Fyrsti Hansom-vagninn í Ástralíu er skráður í Melbourne á fimmta áratug 19. aldar.

Vinsældir þeirra náðu hámarki seint á 19. öld en fljótlega fengu þeir samkeppni frá sporvögnum.

Um 6–10 vagnar hafa varðveist í Ástralíu, þar á meðal þessi, þökk sé hugulsemi herra O’Connor.


(Myndheimild: State Library of NSW/Powerhouse Museum)

Heimild: David Panther’s HISTORIC PICTURES and their stories. Pat Hughes. Historic Harness Photos, Facebook

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Uppfært 1. apil 2026 Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Gersemar fluttar frá konunglegu reiðhöllinni til þjóðarvagnasafnsinsGersemar fluttar frá konunglegu reiðhöllinni til þjóðarvagnasafnsins

0 Comments

Uppfært 13. april 2026.

Í dag hélt flutningur vagnanna áfram og tveir til viðbótar voru fluttir frá Konunglegu reiðhöllinni yfir í Þjóðvagnasafnið.

Þessi aðgerð, sem stendur yfir til 18. október, er hluti af flutningi átta

þjóðargersema

og yfir 170 gripa úr safneign Konunglegu reiðhallarinnar, sem hefur verið lokuð almenningi frá 29. september vegna endurbóta og viðgerða á vegum PRR1.

Þessi flókna aðgerð er í umsjón Þjóðvagnasafnsins og José de Figueiredo-rannsóknarstofunnar og í henni taka þátt sérhæfð teymi í varðveislu og viðgerðum, auk samstarfs við Eventart, EXPM, GNR og PSP, sem tryggir fyrirmyndarflutning og varðveislu þessarar einstöku menningararfleifðar.







Heimild: Museum Nacional dos Coches (Þjóðlega vagnasafnið) Facebook co/- MMP

Myndir – Octávio Alcântara – LJF

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

  1. Plano de Recuperação e Resiliência: Endurreisnar og Þrautseigju áætlunin ↩︎

Öxulstykki úr stríðsvagni frá járnöld er fágætt dæmi um forsögulega tækniÖxulstykki úr stríðsvagni frá járnöld er fágætt dæmi um forsögulega tækni

0 Comments

Höfundur: Gary Manners ritstjóri, rithöfundur og efnisstjóri hjá Ancient Origins.

„Sérlega sjaldgæfur“ trésás/öxulstykki úr vagni frá járnöld hefur fundist í vatnsósa-gryfju í Eastbridge í Suffolk.

Brotið fannst við undirbúning trjáplöntunar fyrir Sizewell C-kjarnorkuversverkefnið.

Aldursgreining með geislakoli á Hezel1-ásnum hefur sýnt að hann var smíðaður á bilinu 400 f.Kr. til 100 f.Kr.

Það var Cotswold Archaeology sem gerði uppgötvunina árið 2021 og bættist í hóp fárra annarra frá síðari forsögulegum tíma í Bretlandi, eins og öxullinn sem fannst í Flag Fen í Peterborough.

Teymið hafði fundið dæmi um fornleifar frá forsögulegum tíma til miðalda, þar á meðal tvær gryfjur frá járnöld sem líklegast voru notaðar sem vatnsból fyrir búfé.

Báðar gryfjurnar voru vatnsósa, sem skapaði kjöraðstæður til varðveislu á viði, og það var á botni annarrar þeirra sem öxullinn fannst.

Tréöxullinn endurnýttur sem staur. (Cotswold Archaeology)

Sönnun þess að endurvinnsla, endurnýting og endurnotkun er ekkert nýtt

Samkvæmt BBC var brotið nýlega auðkennt með greiningu eftir aldursgreiningasérfræðinginn Michael Bamforth, sem er rannsóknarfélagi við Háskólann í York.

Ásinn var brotinn og brenndur í fornöld og fannst ásamt sviðnum borðum sem gætu hafa verið úr sama farartækinu.

Hann hafði þó verið endurnýttur í stauravirki sem kom í veg fyrir að vatnsbólið félli saman í sandbornum jarðvegi svæðisins.

Þessi ás er einstaklega sjaldgæfur fundur og bætist í hóp örfárra annarra frá síðari forsögulegum tíma í Bretlandi, eins og ássins sem fannst í Flag Fen í Peterborough.

Rannsóknir standa yfir til að varpa frekara ljósi á hvaða þýðingu þessi heillandi gripur hefur fyrir skilning okkar á forsögulegum farartækjum og samgöngum.

Tréöxullinn endurnýttur sem staur (Cotswold Archaeology)

Vísbendingar um fornar samgöngur

Fundurinn á þessum tréöxli er mikilvægur fyrir fornleifafræðina þar sem hann veitir innsýn í hvernig fornar siðmenningar í Bretlandi fluttu vörur og fólk.

Sú staðreynd að hann fannst í vatnsósa gryfju, ásamt sviðnum borðum, bendir til þess að hann hafi verið hluti af stærra farartæki, hugsanlega stríðsvagni eða almennum vagni.

Varðveisla viðarins er einnig mikilvæg þar sem hún gerir vísindamönnum kleift að rannsaka smíði og hönnun þessara fornu farartækja og veitir dýrmætar upplýsingar um tækni samgangna á fornum tímum.

Þekktustu dæmin um stríðsvagnagrafir í Bretlandi eru þær frá Wetwang í Austur-Yorkshire þar sem leifar af að minnsta kosti 17 stríðsvögnum hafa fundist.

Mynd af hestum og stríðsvagni sem fannst í Pocklington, Yorkshire árið 2018. (MAP Archaeological Practice)

Breskar stríðsvagnagrafir

Þótt þetta sé ekki hluti af greftrun má skoða það í samhengi við hinar frægu stríðsvagnagrafir frá járnöld í Bretlandi, eins og þær frá Wetwang í East Riding, þótt mikill munur sé á milli fundanna, meðal annars sá að enginn viður varðveittist í gröfunum.

Breskar stríðsvagnagrafir vísa til þess siðar að grafa stríðsvagna og tengda gripi á járnöld í Bretlandi, yfirleitt frá síðari hluta forsögulegs tíma, milli 800 f.Kr. og landvinninga Rómverja árið 43 e.Kr., en þá virðist siðurinn hafa fjarað út.

Ásamt stríðsvagninum gátu gripirnir verið beisli, hjól og annar búnaður, auk leifa af hestum og öðrum dýrum sem notuð voru til að draga vagninn.

Þessar grafir eru taldar hafa verið fyrir fólk af hárri stöðu og voru líklega aðeins ætlaðar yfirstéttarfólki á járnöld.

Önnur athyglisverð dæmi eru grafirnar í Barrow Clump í Wiltshire og Flag Fen í Peterborough.

Fundur stríðsvagnagrafarinnar í Ferrybridge og stríðsvagnsins frá Newbridge í Edinborg eru sérstakar þar sem vagnarnir voru grafnir í heilu lagi.

Dæmið frá Pocklington í Yorkshire á myndinni hér að ofan er annað glæsilegt og vel varðveitt dæmi, sem innihélt einnig leifar hestanna sem notaðir voru til að draga farartækið.

Nýlega fundust málmbrot úr stríðsvagnahjóli sem hluti af stríðsvagnagröf í Pembrokeshire í Wales 2018.

Keltar: Endurgerð á stríðsvagni frá járnöld


Fundur á broti úr tréöxli í Eastbridge í Suffolk árið 2021 er talinn einstaklega sjaldgæfur fundur sem eykur við núverandi skilning á forsögulegum farartækjum og samgöngum í Bretlandi.

Efri mynd: Stríðsvagnsöxullinn og járnaldargryfjan sem hann fannst í.


Frumheimild: Cotswold Archaeology – Archaeological and heritage services

Höfundur: Gary Manners

Þýtt upp úr Ancient Origins

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

  1. Trjátegund ↩︎