Elinore kemur að Burnt ForkElinore kemur að Burnt Fork
Fyrsta bréf landnámskonu
Elinore P. Stewart
Síðast uppfært 4. nóvember 2022.

Höfundur eftirfarandi bréfa er ung kona, Elinore, sem missti eiginmann sinn í járnbrautarslysi og fór til Denver til að leita sér og tveggja ára dóttur sinni, Jerrine, framfærslu.
Hún tók því starfi sem hendi var næst og vann við ræstingar og þvotta á heimilum.
Síðar, í leit að betri kjörum, þáði hún starf sem ráðskona hjá velstæðum skoskum nautgripabónda, hr. Stewart, sem hafði tekið land í Wyoming.
Þessi bréf landnámskonu, sem skrifuð voru yfir nokkurra ára tímabil til fyrrverandi vinnuveitanda í Denver, segja sögu nýs lífs hennar í nýju landi. Þetta eru ósvikin bréf og eru birt eins og þau voru skrifuð, að undanskildum einstaka sleppingum og breytingum á nokkrum nöfnum.
Heldurðu að ég sé týnd, eins og börnin í skóginum?
Það er ég nú ekki og ég er viss um að roðagyllarnir hefðu það ægilega gaman að safna laufblöðum til að hylja mig hér úti.
Ég er hátt uppi, nálægt skógarverndarsvæði Utah, innan við hálfa mílu frá mörkunum, sextíu mílur frá járnbrautinni.

Ég var í tuttugu og fjóra tíma í lestinni og tvo daga í póstvagninum, og ó, þessir tveir dagar!
Snjórinn var rétt að byrja að bráðna og drullan var sú versta sem ég hef nokkurn tíma heyrt um.
Fyrsti póstvagninn sem við tókum var eins og hann gæti verið hvað skröltkenndastur og ég þurfti að sitja hjá vagnstjóranum, sem var mormóni og svo myndarlegur að ég móðgaðist ekki hið minnsta þegar hann heimtaði að daðra við mig alla leiðina, sérstaklega eftir að hann sagði mér að hann væri ekkill.
En þar sem ég hafði engan tilsjónarmann þá setti ég upp grimmdarsvip (ekki að það hafi verið mjög erfitt með vindinn og drulluna sem bandamenn) og sagði honum mína hreinskilnu skoðun á Mormónum almennt og sérstaklega.
Á meðan sat nýi vinnuveitandi minn, herra Stewart, ofan á farangursstæðu og hafði hræðilegar áhyggjur af einhverju sem hann kallar
Tookie-ið
sitt en ég get ekki sagt þér hvað það er.
Vegurinn, sem var svo drullugur, var fullur af hjólförum og vagninn hagaði sér eins og hann væri með hiksta og lét okkur öll tala eins og við værum með sama kvilla.
Einu sinni spurði herra Stewart mig hvort mér þætti þetta ekki
gey duir trip.
Ég sagði honum að hann gæti kallað þetta
gay
ef hann vildi, en mér þætti þetta ekki sérlega skemmtilegt.
Í hvert skipti sem vagninn rakst á stein eða ofan í hjólfar
úpaði
herra Stewart, þar til ég fór að óska þess að við kæmum að holu tré eða holu í jörðinni svo hann gæti farið þangað inn með hinum uglunum.
Loksins erum við
og allt er dásamlegt fyrir mig.
Ég hef það mjög, mjög þægilegt og herra Stewart er alls enginn vandi, því um leið og hann hefur borðað fer hann inn í herbergið sitt og spilar á sekkjapípuna sína, nema hann kallar hana
goggpípuna
sína.
Það er
The Campbells are Coming
án tilbrigða, með hléum allan daginn og frá sjö til ellefu á kvöldin.
Stundum óska ég þess að þeir flýti sér og komi hingað.
Það er reiðhestur sérstaklega fyrir mig og lítil haglabyssa sem ég á að nota til að skjóta salvíuhænur.

Við erum á milli tveggja silungsáa, svo þú getur ímyndað þér að ég sé hamingjusöm þegar snjórinn er búinn að bráðna og vatnið verður tært.

Við eigum fínasta hópinn af Plymouth Rock-hænum og fáum svo mörg góð egg.
Það er svo sannarlega gott að fá allan þann rjóma sem ég vil eftir reynslu mína í bænum.
Jerrine nýtur góðs af öllu því góða sem við höfum.
Hún ríður smáhestinum að vatninu á hverjum degi.
Ég hef ekki enn sótt um landið mitt því snjórinn er fimmtán fet á dýpt þar og ég held að ég vilji frekar sjá hvað ég er að fá, svo ég mun bíða fram á sumar.
Hér eru bara þrjár árstíðir, vetur, júlí og ágúst.
Við ætlum að sá í garðinn okkar í lok maí.
Þegar ég kemst um mun ég skoða landið og komast að öllu sem ég get og segja þér frá því.
Ég held að þetta bréf sé að nálgast þrítugasta og annan lið, svo ég sendi þér mínar innilegustu kveðjur og hætti að þreyta þig.
Vinsamlegast skrifaðu mér þegar þú hefur tíma.
Með kærri kveðju,
Elinore Rupert
Heimild: Letters of a Woman Homesteader eftir Elinore Pruitt Stewart (1914).
Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)
Skráning: Friðrik Kjartansson
Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)
