Royal | Hestvagnasetrið.org

Skrúðvagninn sem varð royal útfararvagn drottningar Portúgal #9Skrúðvagninn sem varð royal útfararvagn drottningar Portúgal #9

Frikki 0 Comments

Amélie af Orléans, síðasta drottning Portúgals, lést 25. október 1951 og var jarðsett í konunglegu grafhvelfingu Braganza-hússins í klaustrinu São Vicente de Fora í Lissabon í Portúgal eftir útför með hátíðlegum heiðri í Versölum í Frakklandi.

Útför hennar fór fram 31. október 1951.

Dánardagur: 25. október 1951

Útförardagur: 31. október 1951

Staður útfarar:

Versölum í Frakklandi

Grafstaður: Konunglega grafhvelfing Braganza-hússins, klaustrið São Vicente de Fora, Lissabon, Portúgal.

Útförin var hátíðleg og fjöldi fólks sótti hana.

Á þessari ljósmynd er vagninn sem flytur konunglegu kistuna auðþekkjanlegur, það fer ekki á milli mála.

Þetta er stór skrúðvagn (með hurðum og hliðarþrepum, og ríkulegum útskornum skreytingum án nokkurra útfarar- eða trúarlegra mótífa) sem notaður var sem líkvagn og tilheyrði útfararþjónustunni Magno í Lissabon.

Á níunda áratugnum var hann keyptur af franska safnaranum André Becker¹, ásamt 6 öðrum vögnum úr Magno-safninu.

Ég myndaði þessa vagna hjá A. Becker, nálægt Rambouillet, 1993.

Eftir andlát herra Becker var safn hans selt á uppboði þann 13. júlí 2021.

Vagninn (lotunúmer 158 í skrá) var keyptur fyrir lága upphæð, 3.000 evrur (plús 30% í gjöld), af bílaleigufyrirtæki fyrir kvikmyndir með staðsetningu á Englandi.

Af hvaða ástæðu var þessi vagn notaður í stað líkvagns?

Þann 3. júní 2021, stuttu fyrir sölu Becker-safnsins, birti ég eftirfarandi skilaboð á Facebook-síðu minni:

„Kæru portúgalskir vinir, þann 13. júlí fer fram uppboð á safni franska safnarans André Becker, sem lést í lok árs 2020.

Safn hans inniheldur nokkra portúgalska vagna úr Magno-safni útfaraþjónustu í Lissabon, sem hann keypti á níunda áratugnum.

Fyrir mér tilheyra þessir vagnar, allir upprunalegir, portúgalskri hestvagnaarfleifð.

Mesta hamingja mín væri ef einn eða fleiri þeirra gætu snúið aftur til Portúgals…“.

Þegar salan fór fram hefði ég vitað af þessari ljósmynd af líkfylgd Amelíu drottningar hefði ég barist af alefli fyrir því að þessi „líkvagn“ með sín sögulegu örlög sneri aftur til Portúgals.

Ég er sannfærður um að margir Portúgalar hefðu verið tilbúnir að gerast velunnarar til að gefa Museu Nacional dos Coches vagninn sem flutti stofnanda þessa einstaka safns, sem varðveitir merkilegasta safn skrúðvagna frá 17. og 18. öld í heiminum, til sinnar hinstu hvílu.

Sandkorn úr sögunni tengt efninu

Konungsmorðið í Lissabon árið 1908 var afdrifaríkur atburður í sögu Portúgals þar sem Karl 1. konungur og erfingi hans, Lúðvík Filippus, krónprins Portúgals, voru myrtir af einstaklingum sem tengdust repúblikönum og andstæðingum konungsveldisins.

Heimild: World History EDU.com

Heimild: Acervo Fotográfico de Viaturas Hipomóveis Facebook

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

André Becker var franskur iðnjöfur sem safnaði sögulegum hestvögnum, franskan málara fæddan árið 1893 eða uppskeruráðgjafa í Hyères í Frakklandi. Líklegast er að sá þekktasti sé iðnjöfurinn, sem var þekktur fyrir umfangsmikið safn sitt af hestakerrum og fylgihlutum sem var selt á uppboði árið 2021. ↩︎

Lesa áfram ...

Gersemar fluttar frá konunglegu reiðhöllinni til þjóðarvagnasafnsinsGersemar fluttar frá konunglegu reiðhöllinni til þjóðarvagnasafnsins

Frikki 0 Comments

Uppfært 13. april 2026.

Í dag hélt flutningur vagnanna áfram og tveir til viðbótar voru fluttir frá Konunglegu reiðhöllinni yfir í Þjóðvagnasafnið.

Þessi aðgerð, sem stendur yfir til 18. október, er hluti af flutningi átta

þjóðargersema

og yfir 170 gripa úr safneign Konunglegu reiðhallarinnar, sem hefur verið lokuð almenningi frá 29. september vegna endurbóta og viðgerða á vegum PRR¹.

Þessi flókna aðgerð er í umsjón Þjóðvagnasafnsins og José de Figueiredo-rannsóknarstofunnar og í henni taka þátt sérhæfð teymi í varðveislu og viðgerðum, auk samstarfs við Eventart, EXPM, GNR og PSP, sem tryggir fyrirmyndarflutning og varðveislu þessarar einstöku menningararfleifðar.

Heimild: Museum Nacional dos Coches (Þjóðlega vagnasafnið) Facebook co/- MMP

Myndir – Octávio Alcântara – LJF

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Plano de Recuperação e Resiliência: Endurreisnar og Þrautseigju áætlunin ↩︎

Lesa áfram ...

Rússland

Var þetta fyrsta árásin á brynvarið ökutæki í fylgdarliði?Var þetta fyrsta árásin á brynvarið ökutæki í fylgdarliði?

Frikki 0 Comments

Örugglega með fyrstu árásum á farartæki!

Keisarinn ferðaðist bæði til og frá Manège í lokuðum tveggja sæta vagni dregnum af tveimur hestum.

Alexander II var í fylgd fimm riddandi kossaka og Frank (Franciszek) Joseph Jackowski, pólsks aðalsmanns, með sjötta kossakann sitjandi vinstra megin við ökumanninn/kúskinn.

Vagni keisarans var fylgt eftir af þremur sleðum sem fluttu meðal annars lögreglustjórann, herforingja Dvorzhitzky og tvo yfirmenn úr herlögreglunni.

Seinnipartinn 13. mars, 1881. Eftir að hafa horft á æfingar tveggja varðliðssveita í Manège, beygði vagn keisarans inn á Bolshaya Italyanskaya-götuna og forðaðist þannig sprengjuna í Malaya Sadovaya.

Perovskaya sendi morðingjana að síkinu með því að taka upp vasaklút og snýta sér sem fyrir fram ákveðið merki.

Á leiðinni til baka ákvað keisarinn einnig að heimsækja frænku sína, stórhertogaynjuna Katrínu, í stuttan tíma.

Þetta gaf sprengjumönnunum nægan tíma til að ná síkinu fótgangandi; að undanskildum Mikhailov tóku þeir allir nýjar stöður.

Vettvangur morðsins strax eftir sprengingu fyrstu sprengjunnar.

Sundurtættur vagn Alexanders II.

Klukkan 14:15 hafði vagninn farið um 150 metra niður að bryggjunni þegar hann mætti Rysakov sem bar sprengju vafða í vasaklút.

Þegar Perovskaya gaf merkið kastaði Rysakov sprengjunni undir vagn keisarans.

Kossakinn sem reið á eftir (Alexander Maleichev) særðist banvænt og lést síðar þann dag.

Meðal þeirra sem særðust var fjórtán ára gamall sveitadrengur (Nikolai Zakharov) sem starfaði sem sendill í kjötbúð.

Sprengingin hafði þó aðeins skemmt skothelda vagninn.

Keisarinn kom út skelfur en ómeiddur.

Rysakov var handtekinn nánast samstundis.

Lögreglustjórinn Dvorzhitsky heyrði Rysakov kalla til einhvers annars í mannfjöldanum sem safnast hafði saman.

Ökumaðurinn/kúskurinn bað keisarann að stíga ekki út.

Dvorzhitzky bauðst til að aka keisaranum aftur til hallarinnar í sleða sínum.

Keisarinn samþykkti en ákvað fyrst að sjá sökudólginn og skoða skemmdirnar.

Hann lýsti yfir umhyggju sinni fyrir fórnarlömbunum.

Við áhyggjufullar fyrirspurnir fylgdarliðs síns svaraði Alexander:

„Guði sé lof, ég er ómeiddur“.

Einkennisbúningurinn sem Alexander II klæddist við morðið.

Hann var tilbúinn að aka í burtu þegar annar sprengjumaður, Hryniewiecki, sem hafði komist nálægt keisaranum, hreyfði sig skyndilega og kastaði sprengju að fótum hans.

Önnur sprenging reif loftið og keisarinn og morðingi hans féllu til jarðar, báðir særðir til ólífis.

Þar sem fólk hafði þyrpst að keisaranum olli sprengja Hryniewieckis fleiri meiðslum en sú fyrri (samkvæmt Dvorzhitsky, sem sjálfur særðist, voru um 20 manns með misalvarleg sár, af misalvarlegum toga.

Alexander hallaði sér á hægri handlegg sinn.

Fótleggir hans voru sundurtættir fyrir neðan hné og blæddi mikið úr þeim, kviðurinn var rifinn opinn og andlitið afmyndað.

Hryniewiecki sjálfur, einnig alvarlega særður af sprengingunni, lá við hlið keisarans og sendilsins úr kjötbúðinni.

Ivan Yemelyanov, þriðji sprengjumaðurinn í mannfjöldanum, stóð tilbúinn og hélt á skjalatösku sem innihélt sprengju sem átti að nota ef hinir tveir sprengjumennirnir brygðust.

Hins vegar flýtti hann sér ásamt öðrum nærstöddum til að svara varla heyranlegu kalli Alexanders II um hjálp; hann gat varla hvíslað:

„Farið með mig í höllina… þar mun ég deyja.“

Alexander var fluttur með sleða í vinnustofu sína í Vetrarhöllinni, þar sem næstum sama dag tuttugu árum áður hafði hann undirritað frelsunarúrskurðinn sem frelsaði leiguliðana.

Meðlimir Romanov-fjölskyldunnar komu hlaupandi á vettvang.

Deyjandi keisarinn fékk altarissakramentið og síðustu smurninguna.

Þegar læknirinn sem annaðist hann, Sergey Botkin, var spurður hversu lengi það myndi taka, svaraði hann:

„Allt að fimmtán mínútur“.

Klukkan 15:30 þann dag var persónulegi fáni Alexanders II dreginn í hálfa stöng í síðasta sinn.

Heimildir: https://www.britannica.com/ : https://en.wikipedia.org/ : https://isdacenter.org/

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlesturf: malfridur.is (Málstaður)

Lesa áfram ...

Coupé Berlin 1746 #6Coupé Berlin 1746 #6

Frikki 0 Comments

Tveggja sæta vagninn var smíðaður árið 1746 í Berlín og gefinn Elísabetu Petrovna keisaraynju af Friðriki II. konungi.

Þar sem Prússakonungur stundaði virka innrásarstefnu gæti hann hafa sent þetta farartæki til rússnesku keisaraynjunnar til að öðlast stuðning hennar.

Jafnvel þótt þetta hafi verið raunverulegur ásetningur konungsins hafði gjöfin ekki þau áhrif sem vonast var eftir.

Þegar sjö ára stríðið hófst árið 1756 gengu Rússland og Prússland í andstæð hernaðarbandalög.

Þessi glæsilegi vagn, sem sannarlega telst meðal bestu sýnishorna af skrautútskurði 18. aldar, er verk hins fræga handverksmanns Johann Hoppenhaupt.

Einkennandi stíll meistarans, með stórkostlegum útbreiddum pálmatrjám og knippi af oddhvössum laufblöðum, er ríkjandi í skreytingunum.

Hliðar farþegarýmisins eru prýddar með skjaldarmerkjum rússneska ríkisins, skreyttum með gerfidemantssteinum.

Kopargerð kóróna prýðir topp vagnsins.

Vagninn er afar lifandi af tjáningu.

Rókókóeinkenni eru greinilega sjáanleg í formi hans og skreytingum.

Yfirbyggingin mjókkar niður á við og neðri hluti bakhliðarinnar sveigist á fallegan hátt.

Það eru þrír gluggar á framhlið og hliðarveggjum.

Gluggarnir og efri helmingur hurðanna með myndskreyttu efri hlutanum innihalda rúðugler.

Útskurðurinn skipar veglegan sess í heildarsamsetningunni á skreytingum vagnsins, í samræmi við smíðaatriðin og undirstrikar hann fallegar línur yfirbyggingarinnar og einstakra hluta, mjúklega sveigðar brúnir, hliðarsamskeytingar og glugga- og dyrakarma.

Gluggakarmarnir eru útskornir á afar fínlegan hátt.

Djúpur útskurður breytist stundum í fullmótaðan skúlptúr.

Hinar kraftmiklu, léttu blómaskreytingar og skeljar, hinar skrautlegu, gylltu skrautlínur og útskorna grindverkið með fuglum falla vel að höggmyndum af goðsagnakenndum sjávarverum sem virðast spretta út úr blómvöndunum og stóru, samfléttuðu laufaskrauti.

Fjölbreytt mynstur útskurðarins skapar lifandi samspil ljóss og skugga og dregur fram þrívíða tjáningu mynstursins.

Fíngerð útskorin mynstur þekja tæknilegu smáatriðin, öxulliðinn, stöngina undir yfirbyggingunni, skaftið, hjólin og bakhlið undirvagnsins.

Á framhlið undirvagnsins fléttast djúpskornar myndir og fíngerð rókókó-skreyting saman við tréskurð.

Útskurðarmaðurinn hefur sýnt óvenjulega færni í listrænni meðferð sinni á vagninum.

Höggmyndaatriðin eru afar fínlega mótuð.

Þau sýna einstaka tilfinningu fyrir efninu. Skreytingarnar á þessum vagni eru meðal bestu sýnishorna af skrautskreytingum frá þessum tíma.

Efri hluti afturhliðarinnar er bólstraður með efni í dempuðum rauðum lit.

Líkt og innri bólstrunin og skjaldarmerkið er þetta útsaumað með gullþræði í stóru, háu rókókó-mynstri.

Þessi coupé var verk hins fræga þýska vagnasmiðs, skreytingameistara og útskurðarlistamanns, Johann Michael Hoppenhaupt.

Nokkrar teikningar hans, sem og koparstunga, hafa varðveist.

Áhugavert laufmótíf, líkt og laufgað pálmatré eða blómavendir með stórum oddmynduðum laufblöðum í mjög djúpupphleyptu formi, gegnir mikilvægu hlutverki í skreytingum kerrunnar.

Þetta mótíf má einnig finna í tónleikasalnum í San Souci-höllinni í Potsdam, útskornar skreytingar sem einnig voru hannaðar af J.M. Hoppenhaupt um miðja 18. öld.

Við smíði þessa einstaka vagns sem gjöf til svo tignarlegs einstaklings sem keisaraynja Rússlands var, lagði meistarinn greinilega allt sitt og sköpunargáfu í hann.

Ef marka má teikningarnar voru gerðar nokkrar breytingar á upprunalegu hugmyndinni.

Staðfestingu á því að vagninn hafi verið gjöf frá Friðriki II til keisaraynju Elísabetar Petrovna er að finna í skýrslum utanríkismálanefndarinnar frá árinu 1746.

Vagninn var notaður við krýningar allt fram á 18. og 19. öld.

Á 19. öld fengu hurðirnar bronsmedalíur með rússneska skjaldarmerkinu skreyttar með glitrandi hvítum kristöllum.

Skjöl úr skjalasafni Vopnabúrsins segja okkur að hurðir og hliðar vagnsins hafi upphaflega verið skreyttar með máluðum sveitamyndum.

Árið 1883 voru þau gyllt og prýdd þessum medalíum. Málverkið á veggjunum og hurðunum kom fram á sama tíma.

Heimild: https://www.kreml.ru/en-Us

Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is

Lesa áfram ...

Hestasleði barna Ivan keisara #4#8Hestasleði barna Ivan keisara #4#8

Frikki 0 Comments

Vagnsleði keisaradómsins!

Elstu og útbreiddustu rússnesku farartækin voru sleðar.

Allt fram undir lok 17. aldar var algengt að nota sleða í bæjum jafnvel á sumrin.

Í þá daga töldu Rússar að ferðast á sleða væri viskulegra en á hjólum.

Notkun sleða á sumrin voru forréttindi meðlima royalfjölskyldunnar, æðstu kirkjunnar og aðalsmanna í sínu nánasta fylgdarliði.

Vagnsleði þessarar greinar tilheyrði börnum keisarans Ivan Alexeevich. Keypt af Armory Chamber árið 1834 (?) frá Moscow-vagnageymslunni.

Hesthúsaskjöl Prikaz benda á mikla fjölbreytni sleða af rússneskri og erlendri gerð í Kreml Vagnageymslunni á 16. og 17. öld.

Þar voru sérstakir sleðar til gönguferða, hvíldar, herferða, skemmtana og jarðarfara.

Í formi þeirra minntu sleðar á rússneska miðaldabáta með bogadregnum útlínum að framan og aftan.

Sleðavagninn (skemmtarinn) var notaður á veturna í meiri vegalengdir.

Þetta var eins og lítið herbergi með pínulitlum gluggum og frekar breiðum hurðum hlutfallslega.

Frumgerð þess var yfirbyggð farartæki (povozka) snemma á miðöldum.

Keisarinn og fjölskylda hans ferðuðust í „heitum“ povozka¹, bólstruðum að innan með sable².

Fylkingin samanstóð af langri lest.

Kross

povozka innihélt tákn;

sængurföt

povozka koffortin með rúmfötum keisarans, og

birgðir

povozka innihélt föt og nærföt keisarans.

Vetrarskemmtarasleðinn var smíðaður af handverksmönnunum í Kreml-smíðaverkstæðinu í Moskvu á árunum 1689-1692.

Það er ekkert annað safn í heiminum með vagna eins og þennan í safni sínu.

Sleðinn var kallaður

skemmtarinn

vegna þess að hann var notaður í leiki og skemmtanir Ekaterinu, ungrar dóttur keisarans Ivan Alexeyevich, bróður og meðstjórnanda Péturs I.

Lokuð tveggja sæta yfirbygging sleðavagnsins er sett á rauðmálaða sleðameiða.

Yfirbyggingin heldur enn sínu hefðbundna miðaldaformi.

Hann hefur formfasta, nákvæma skuggamynd og ferhyrndar útlínur, en það eru líka barokkeinkenni í innréttingunum.

Þrátt fyrir skemmtilega notkunarmöguleika og smæð vagnsins gefur hann hugmynd um hvernig hátíðarvetrarbúningur 17. aldar leit út.

Hliðar og framhlið á lokaðri yfirbyggingunni eru með gljágluggum með þunnum tin-ræmum, gullhúðuðum koparstjörnum og tvíhöfða erni; áklæðið innan í sleðanum er úr austrænu skarlat taffeta³ frá 17. öld og hliðar yfirbyggingarinnar eru bólstraðar með upphleyptu rauðu leðri með koparnöglum.

Upphleypt lágmyndamynstur er í gluggarúðunum (Gljásteinsskífunum) af laufmyndum, myndum af tignarlegum cerubum⁴, framandi dýrum og fuglum er góð andstæða rauðum bakgrunni.

Þak vagnsins er klætt svörtu leðri.

Þar til nýlega var talið að leðrið sem notað var á sleðavagninn hefði komið frá Spáni á 17. öld.

Hins vegar sýndu síðari rannsóknir að leðrið í áklæðinu var framleitt af Moskvu Kreml-meisturum.

,,Povozka” Sennilegasta niðurstaðan: ↩︎
Feldir af þessu dýri.,,Sabe“ ↩︎
↩︎
Cerub ↩︎

Heimild: Moscow Kremlin Museums: – ‘AMUSEMENT’ WINTER SLEDGE-COACH

Þýddi og skráði: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is

Lesa áfram ...

Bakaravagn C. Siebert í Ballarat Virginíu 1895 #1Bakaravagn C. Siebert í Ballarat Virginíu 1895 #1

Frikki 0 Comments

Uppfært 23. mars 2026.

Vagn Þýska bakarísins í Ballarat, Virginíu sirka 1895. Maður í bakaravagni sem tilheyrir búð Robert N. Nicholls & Company sem líklega er regnhlífarfyrirtæki fyrir nokkur fyrirtæki og eitt bakarí.

Nicholls and Co Seedsmen, sem átti áhugaverða ævi.

Robert Uriah Nicholls fæddist í Devonshire á Englandi, kom til Victoria árið 1853 og til Ballarat árið 1854.

Hann rak R.U. Nicholls & Co., gróðrarstöð í Doveton Street North í Ballarat.

Hann var meðlimur í Garðyrkjufélagi Ballarat í 51 ár og var forseti Félags gömlu landnemanna árið 1907.

Robert Nicholls lést árið 1910 og er grafinn í Nýja kirkjugarðinum í Ballaarat.

Arfleifð

R.U. Nicholls hannaði garðinn í kringum Dómkirkju heilags Patreks í Ballarat.

Frumkvöðull í Ballarat er látinn.

MINNST EUREKA-VIRKISINS.

(Símskeyti frá fréttaritara okkar.)

MELBOURNE, mánudagur.

Hr. R.U. Nicholls er látinn í Ballarat.

Hann settist þar að árið 1854.

Hann var hvattur til að berjast í Eureka-virkinu en neitaði og gróf byssur sínar og skotfæri.

Hann var þó viðstaddur bardagann.

Í dag verða jarðneskar leifar herra Roberts U. Nicholls lagðar til hinstu hvílu í Nýja kirkjugarðinum.

Hinn látni, sem fæddist í Slapton, Devonshire (Englandi), árið 1834 og fór frá Liverpool með skipinu Banker’s Daughter, var landnemi í 57 ár en hann kom til Geelong í september 1853.

Hann heimsótti Tasmaníu og settist að lokum að í Ballarat í febrúar 1854, þar sem hann stundaði gullgröft í tvö ár.

Á þeim dögum var flutningsgjald frá Geelong fyrir venjulegar vörur 80 pund á tonnið og 5 skildingar voru greiddir fyrir 4 punda brauðhleif.

Hinn látni gekk í hóp á Eureka, fann gull, kláraði námuna og skipti gullinu með eldspýtustokki úr þvottaskál sem hinn látni herra Thos.

Bath lánaði á Bath’s (nú Craig’s Royal Hotel).

Þann 1. desember 1854 komu tveir menn í tjaldið hans og báðu um byssur og skotfæri og báðu hann einnig að ganga til liðs við hópinn í virkinu.

Herra Nicholls og félagar hans höfðu heyrt af fyrirhugaðri heimsókn og grófu byssur sínar og skotfæri.

Þeir neituðu að ganga til liðs við hópinn sem fór eftir að hafa hótað ýmsu.

Herra Nicholls hafði á tilfinningunni að hópurinn í virkinu hefði slæman málstað og klukkan 4 að morgni 3. desember 1854 var hann vakinn við skothvelli og síðan kúlur sem fóru í gegnum þak tjaldsins.

Eftir bardagann fóru þeir inn í virkið án mótmæla og á eftir þeim fylgdu nokkrir læknar, þar á meðal Dr. King.

Herra Nicholls hélt áfram gullgreftri með misjöfnum árangri á Eureka, Red Hill, Little Bendigo og Gum-Tree Flat til ágúst 1856, þegar hann hóf rekstur í Bridge Street í samstarfi við William Rossiter sem fræsalar og gróðrarstöðvareigendur.

Hann tók land í eigu krúnunnar í Peel Street North, gegnt núverandi Eastern Oval, og stofnaði gróðrarstöð.

Eitt af fyrstu verkefnum hans var að skipuleggja og gróðursetja lóð Ballarat-spítalans.

1858 var samstarfinu slitið og herra Nicholls rak fyrirtækið sjálfur undir núverandi nafni R. U. Nicholls and Co.

1859 sótti hann stofnfund Garðyrkjufélags Ballarat og var einn af fyrstu nefndarmönnum og var síðar kosinn gjaldkeri.

1862 var hann kosinn ritari Dúfnaskotfélags Ballarat og var skipaður forseti félagsins árið 1880.

Hann var farsæll skytta og vann fjölmarga bikara og var einnig ákafur veiðimaður.

1885 lenti hann í skotveiðislysi og missti sjón á öðru auga, sem átti þátt í að brjóta niður stórbrotna líkamsbyggingu hans.

Í samvinnu við herra G. Clegg, arkitekt, vann herra Nicholls fyrstu verðlaun fyrir bestu hönnun að skipulagi Victoria Park í Ballarat.

Hinn látni var einnig meðlimur í Landbúnaðar- og búfjárræktarfélagi Ballarat og 1898 gegndi hann embætti gjaldkera en sagði af sér vegna heilsubrests.

Hann gegndi einnig forsetaembætti Félags gömlu landnemanna.

Hinn látni herra Robert U. Nicholls frá Clarendon Street, Ballarat, fræsali og gróðrarstöðvareigandi, lét eftir sig 6.970 pund til ekkju sinnar og barna.

Heimild: Fed Uni.

Heimild: Ormond Butler á Facebook og Scott Gallop, hópur á Facebook Loving Ballarat & Districts

Þýðandi og skrásetjari: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is

Lesa áfram ...

Vagn Tutankhamun’s #1Vagn Tutankhamun’s #1

Frikki 0 Comments

Eitt af afrekum 20. aldarinnar í fornleifauppgreftri!

Vagnar voru fyrstu afkastameiri „vélar“ en mannsorkan.

Í gröf Tutankhamuns voru 2 stórir viðhafnarvagnar, annar minni, verulega skreyttur og þrír aðrir léttari gerðir til daglegra nota.

Fellanlegt sóltjald á vagninum #2 Þýdd grein og mynd!

Vagn Tutankhamons Faraó hafði fellanlegan tjald himinn #2

Lesa meira!

Hvernig koma vagnarnir fyrir sjónir?

Í burðargrindinni voru tvö hjól en við þau var tengdur dráttarpóstur sem tveir hestar voru tengdir við.

Farartækin tóku allt fram í verkfræði sem Faróarnir tóku sér fyrir hendur í þeirri fræðigrein.

Vagninn var vel hannaður og glæsilegur að horfa á, gulllitaður og smíðaður úr tré.

Flestir gripirnir voru skreyttir gulli og á hálfeðalsteinum, leirflísum og lituðu gleri.

Hjólin voru hönnuð með nútímalegu móti, úr sveigjanlegu tré sem gat aðlagast ójöfnu yfirborði jarðvegs.

Úr hvaða efni voru vagnarnir?

Smíðin á vögnunum var sambland af handverki sem sjaldan var sameinað í eina iðngrein.

Vegna þess varð að vinna úr margvíslegum efnum eins og tré, bronsi eða eir, gulli, líni og leðri o.s.frv.

Margir hæfir handverksmenn hljóta að hafa tekið þátt í ýmsum stigum smíðinnar.

Vagnarnir á myndunum voru aðallega úr tré og gyllingu.

Í hvað voru vagnarnir notaðir?

Þessir þrír vagnar voru aðallega notaðir til að sýna Faróinn við opinberar athafnir.

Þótt einn vagninn sé ekki jafn glæsilegur og þeir sem hér hefur verið lýst má túlka að hann hafi verið notaður í almennum tilgangi, til dæmis til veiða og í útilegur.

Hvað þýðir þetta eða táknar?

Þetta þýðir að Forn-Egyptar kunnu til verkfræði.

Það táknar að þar sem verkfræði var stunduð til fleiri en einnar aldar var iðnaður háður efnisvali vegna þess að við smíði á vörum skipti ógallað efni mestu máli.

Það má líka lesa úr þessu að stríðsvagnar voru tákn um virðingu, þar sem þeir táknuðu auð og voru notaðir meðal ríkra manna í valdastöðum.

Viðauki

Í Egyptalandi til forna var gullna hásætið tákn valds og sýndi þjóðfélagsstöðu.

Þetta undraverða húsgagn er það forgengilegasta af öllum þeim hásætum sem fundist hafa frá hinu forna samfélagi.

Það fannst í Annexe-héraði í grafhýsi Tutankhamans.

Hann var smíðaður af mikilli leikni og notað í efni eins og gull til að skapa þessa undraverðu list.

Heimild: Golden Chariot – TUTANKHAMUN’S WORLD (weebly.com)

Þýðandi og skrásetjari: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is

Lesa áfram ...

uncategorized

Kvikmyndafjársjóður Stóra Bretland!Kvikmyndafjársjóður Stóra Bretland!

Frikki 0 Comments

Viktoria í hátíðarskrúðgöngu 1896-1901 rödd hennar heyrist

Lesa áfram ...

Brougham frá Hooper and Co með stöðugleikabúnað #8Brougham frá Hooper and Co með stöðugleikabúnað #8

Frikki 0 Comments

Brougham í körfu hengdur á C-fjaðrir

8 fjaðra vagn

Hestvagnaframleiðandi í London sem virðist hafa lagt mikla vinnu í að losna við brak og hávaða auk hliðarsveiflunnar í akstri Brougham.

Þessari gerð Brougham er lýst svona:

Brougham á körfu (stöngin undir vagninum sem fylgir lagi hans að neðan í meginatriðum) og hengdur upp á C-fjaðrir.

Hooper and Co var sérstakur vagnasmiður hennar hátignar í Englandi en ef þið stækkið myndina (þarf að smella einu sinni á myndina kemur nýr póstur með stækkaðri mynd) þá sjáið þið betur gylltu stafina vinstra megin við myndina.

1860-70 Hooper and Co. Járnstöng milli öxlanna með tengingu út í fjaðrirnar með stífum festi undir Miðfjarðarjárnplötuna.

Í lýsingu með teikningunum af vagninum segir að þessi búnaður hafi tekið hliðarhreyfinguna af vagninum í akstri.

Til að minnka hreyfingu líkama farþega og ökumanns kastast ekkert til hliðanna við akstur.

Svo tók þessi búnaður af hljóðum sem bárust annars inn í vagninn á ferð; skrölt- ískur eða nuddhljóð sem annars væri þekkt í Brougham án þessa búnaðar.

Heimildir: The Carriage Foundation í Englandi (vefsíða, í flokknum hlutir) Brewster Skrapbook, bls. 279.

Þaðan koma heimildir í þá bók úr HUB frá september 1883 bls.

Myndin kemur úr bókinni Brewter en er með uppruna í ameríska tímaritinu HUB frá september 1883, bls. 278.

Þýddi og skráði: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)

Lesa áfram ...

Tag: Royal

Sandkorn úr sögunni tengt efninu

Örugglega með fyrstu árásum á farartæki!

Vagnsleði keisaradómsins!

Arfleifð

Eitt af afrekum 20. aldarinnar í fornleifauppgreftri!

Vagnar voru fyrstu afkastameiri „vélar“ en mannsorkan.

Hvernig koma vagnarnir fyrir sjónir?

Úr hvaða efni voru vagnarnir?

Í hvað voru vagnarnir notaðir?

Hvað þýðir þetta eða táknar?

Viðauki

Brougham í körfu hengdur á C-fjaðrir

8 fjaðra vagn