Formáli að Elinore, bréfaskriftum landnámskonuFormáli að Elinore, bréfaskriftum landnámskonu
Hún var blönk, átti ekki eiginmann né dráttardýr!
Landskrifstofan stimplaði pappírana.
Almannarómur gerði ráð fyrir að veturinn myndi ganga af henni dauðri.
Elinore Pruitt Stewart var ekkja.
Hún átti tveggja ára gamla dóttur.
Hún átti ekkert fjármagn, engin dráttardýr og engan eiginmann til að halda um plóg.
Landspildan var í Burntfork, á hálendissvæði þar sem snjórinn safnaðist í sex feta skafla og vindurinn feykti burt jarðveginum.
Fyrsta hindrun hennar var ekki veðrið, heldur reikningsdæmið.
Til að sanna landnám sitt með fullnægjandi hætti þurfti landnámsmaður hundruð dollara fyrir girðingar, verkfæri, sáðkorn og brunn.
Elinore átti það ekki til.
Lög kváðu á um að hún þyrfti að eiga húsaskjól áður en vetur gengi í garð.
Elinore réð nágrannabónda til að saga furuboli.
Hún hafði ekki efni á að borga honum í reiðufé.
Elinore Pruitt borgaði honum með því að þvo fötin hans, skúra gólfin hans og elda matinn hans.
Heimildir sýna að landnámslögin frá 1862 heimiluðu einhleypum konum og ekkjum að gera tilkall til lands.
Raunveruleikinn var annar.
Stjórnvöld kröfðust þess að umsækjendur ræktuðu jörðina og byggðu íbúðarhæft húsnæði innan fimm ára.
Án fjármagns til að tryggja sér lán í banka var gríðarlega hátt hlutfall þeirra kvenna sem reyndu þetta einar
á hinu harðneskjulega landsvæði í vestri sem mistókst.
Kerfið leyfði þeim tæknilega séð að reyna.
Hagkerfi landamæranna tryggði að þeim mistókst.
Elinore þurfti peninga fyrir nöglum, fyrir hveiti og fyrir plóg.
Hún tók að sér starf póstmeistara á svæðinu.
Póstleiðin náði yfir tugi mílna yfir opnar, óvarðar sléttur.
1910 reið hún leiðina í gegnum nóvembersnjóstorma.
Kuldinn sprengdi húðina á hnúunum hennar.
Leðurpósttaskan fraus föst við þykka ullarkápuna hennar.
1911 fór frostið langt niður fyrir frostmark.
Hún spennti ungu dóttur sína fasta í hnakkinn og vafði þær báðar inn í teppi þegar hún gat ekki skilið
barnið eftir í ófullgerða kofanum.
1912 báru erfiðu reiðtúrarnir árangur.
Svo sparað Elinore nóg af póstlaununum sínum til að kaupa alvöru glerglugga.
Hún keypti vélknúna sláttuvél.
Hún keypti hrífu.
Líkamlega vinnan hætti ekki þegar póstburði dagsins lauk.
Elinore Pruitt hjó niður runna með handafli.
Hún bar vatn úr læknum í þungum viðarfötum.
Hún plantaði kartöflum í mold sem var eins og steinsteypa.
Landskrifstofan í Evanston sá hundruð manna yfirgefa landnám sitt á hverju vori.
Þeir pökkuðu niður í vagnana sína og fóru aftur austur.
Elinore var um kyrrt.
Hún skilaði inn nákvæmlega sömu framvinduskýrslum og karlarnir.
Stjórnvöld kröfðust fimm ára afkomu.
Þeim var sama hver hélt um taumana.
1914 sannaði hún landnám sitt með fullnægjandi hætti.
Innanríkisráðuneytið gaf út endanlegt einkaleyfi.
Afskjalið tilgreindi aðeins nafn hennar.
Innsigli stjórnvalda var þrýst í þykkan pappírinn.
Upprunalegi kofinn stendur enn í Burntfork-dalnum í dag.
Furubolirnir eru gráir.
Þakið sígur örlítið í miðjunni.
Póstleiðin sem hún reið í snjónum er nú malbikaður þjóðvegur.
Pósturinn kemur í upphituðum sendibílum.
Elinore Pruitt Stewart: ekkjan sem sigraðist á vetrinum með vinnusemi.
Ævintýri landnámskonunnar
Líf og bréf Elinore Pruitt Stewart (Konur á Vesturvígstöðvunum)
Eftir Susanne K. George og Elinore Pruitt Stewart Bókargerð: Innbundin. Útgefin af Háskólaútgáfa Nebraska 4,6 af 5 stjörnum. Útgefin 1. Nóvember 1992.
Kynslóðir lesenda hafa notið bóka Elinore Pruitt Stewart, Bréf landnámskonu (1914) og Bréf á elgaveiðum (1915), sem eru meðal grípandi frásagna af lífinu í Vesturríkjum Bandaríkjanna. Stewart sagði frá ævintýrum sínum á afskekktu landnámsbýli í Wyoming af slíkri lífsgleði, ákafa og samkennd að hún er orðin ímynd landnámskonunnar.
Fram að þessu hefur þó lítið verið vitað um hana annað en það sem hún kaus að opinbera í útgefnum bréfum sínum.
Bæði gamlir vinir og nýir kunningjar munu fagna þessari bók sem sameinar áður óbirt eða ósafnað bréf Stewart og umfangsmiklar rannsóknir Susanne K. George.
Hér er dregin upp eins heildstæð og einlæg mynd og við munum líklega nokkurn tíma fá af landnámskonunni: veikindin, vonbrigðin og þrotlausa erfiðisvinnan sem lá að baki geðþekkrar ímyndar hennar út á við; fjölskyldan, nágrannarnir og bréfaritararnir sem byggðu bréfasögur hennar og deildu lífi hennar.
George hefur uppgötvað sögu í lífi Elinore Pruitt Stewart sem er jafn gefandi og nokkur sú sem landnámskonan sjálf sagði.
Í eftirmála fjallar George um notkun Stewart á skáldlegum aðferðum og þroska hennar sem rithöfundar, auk stöðu hennar í bandarískum bókmenntum.
240. Blaðsíður
Heimild: Letters of a Woman Homesteader eftir Elinore Pruitt Stewart (1914).
Staðfest með: Ríkisskjalasafni Wyoming, skrám um landnám frá Þjóðgarðsþjónustunni.
(Sum atriði tekin saman í stuttu máli.)
Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)
Skráning: Friðrik Kjartansson
Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)